سفارش تبلیغ
صبا ویژن
هرگاه خداوند متعال بنده ای را دوست بدارد، مویه گری از اندوه را در قلبش قرار می دهد ؛ زیرا خداوند، هرقلب اندوهگین را دوست دارد [.رسول خدا صلی الله علیه و آله]
 
چهارشنبه 97 مهر 11 , ساعت 9:3 عصر

 

بسم الله الرحمن الرحیم

عمر بن یزید قَالَ: سَمِعْتُ أَبَا عَبْدِ الله،‏ ‏علیه السّلام، یَقُولُ: ‏شُکْرُ کُلِّ نِعْمَةٍ، وَ إِنْ عَظُمَتْ، أَنْ تَحْمَدَ الله عَزَّ وَ جَلَّ ‏‏‏عَلَیْهَا.

خصال باب الواحد حدیث73

 

بدانکه «شکر» عبارت است از قدردانی نعمت مُنعم. و آثار این‏ ‏قدردانی در قلب به طوری بروز کند؛ و در زبان به طوری؛ و در‏ ‏افعال و اعمال قالبیه( جوارحیه) به طوری. اما در قلب، آثارش از قبیل خضوع‏ ‏و خشوع و محبت و خشیت و امثال آن است. و در زبان، ثنا و مدح‏ ‏و حمد. و در جوارح، اطاعت و استعمال جوارح در رضای منعم، و‏ ‏امثال این است. و از راغب منقول است که «شکر» تصور نعمت و‏ ‏اظهار آن است. و ضدّ آن «کفر» است و آن نسیان نعمت و سَتر آن است.

 

   ‏فرمود: «شکر هر نعمتی، و اگر چه بزرگ باشد، این است که‏ ‏حمد خدای عزّوجلَّ کنی.»

 

بیرون آمد حضرت صادق، علیه السلام، از مسجد و‏ ‏حال آنکه گم شده بود مرکوب آن حضرت. فرمود: "اگر خداوند‏ ‏ردّ کند آن را به من، هر آینه شکر می کنم او را حقّ شکر او." ‏درنگی نکرد تا آنکه آن مرکوب آورده شد. پس فرمود:‏ ‏"الحمدلله." قائلی عرض کرد: "فدایت شوم، آیا شما نگفتید که‏ ‏شکر خدا می کنم حقّ شکر او را؟" فرمود: "آیا نشنیدی که من‏ ‏گفتم: الحمدلله."»‏

    از این روایت معلوم شود که حمد خداوند افضل اَفرادِ شکر‏ ‏لسانی است. و از آثار شکر زیادت نعمت است؛

فرمود حضرت صادق، علیه السلام: "همانا مردی از شما‏ ‏می آشامد شربت آبی، پس واجب می کند خدا به واسط? آن به او‏ ‏بهشت را." "همانا او برمی دارد ظرف را و‏ ‏می گذارد بر دهان خود و اسم خدا را برده می آشامد؛ پس دور‏ ‏می کند آن را و حال آنکه مایل به آن است، پس حمد خدا می کند؛‏ ‏پس از آن اعاده می دهد و می آشامد، پس از آن دور می کند، پس‏ ‏حمد خدا می کند؛ پس از آن اعاده می دهد و می آشامد، پس حمد‏ ‏خدا می کند؛ پس خدا واجب می کند به سبب آن بر او بهشت را."

 www.ghalh.parsiblog.com

 



لیست کل یادداشت های این وبلاگ